تو زندگی به عروسکی که مال تو نیست نگاه نکن


                                            چون وسوسه ات میکنه اونی رو هم که داری از                                          

                        دست بدی....     


.....?

.....?

قول میدهم

بی وفایی کن وفایت می کنند ،

با وفا باشی خیانت می کنند ،


مهربانی گرچه آیینه ی خوشیست ،

مهربان باشی رهایت می کنند

خدانگهدار...


از دست دادمت ، به راحتی یک نفس ، به آسانی یک پلک ، سخت ست ؛ ولی انگار باید

بگویم خداحافظ .ای تمام آن چه دارای ام بودی در این روزگار سخت ، خداحافظ . 


برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ !

برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ !

تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر …

برو با یک « من» دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ ! 

ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ


ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﻧﯿﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﮐﻮﭼﮏ ﺷﺪﻩ

ﻭ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺑﺰﺭﮒ!

ﻗﻤﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ،

ﺍﮔﺮ ﺑﺮﻭﺩ ﺩﯾﻦ ﻭ ﺩﻧﯿﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﺍﻡ

این بغض تنهایی..

خــــدایـــــا 
مــــــی شــــــود بـــاران بــــبــارد . . . ؟
ایــــن بــــــغـــض
بــــــه تــــنـــهــایــی . . .
از گـــلـویــم 
پـــایـــیــن
نـــمــی رود
 

حسرت


تمام حسرت هایم را جمع میکنم...

دلم سال هاست آن ها را یکی یکی می شمارد..

بغضی میشود در گلو.. اشکی در چشم..

آن ها را ورق بزن و بخوان..

دنـیــــــــــایِ من

خدایــــــــــــا التمـــــــــــاست مــــــی کنـــــــــم
همــــــه دنیــــــــــایـــــــت ارزانــــــــــیِ دیگــــــــــــران !
ولــــــــــــــــی ;
... ... ... ...

آنــکـــــــــــه دنـیــــــــــایِ من اســــــــــت

مـــــــــــــــــــــالِ دیــگـــــــــــری نبــــــــــاشـــد 



تنهایم.

میخواهم فریاد بزنم


تا همه بدانند،


خسته ام...


تنهایم...


بغضی در گلو دارم...


قلبی شکسته...


کسی مخاطب دل نوشته هایم نیست...


من فقط...


خودم را در خودم گم کردم...


من...


فقط کمی ، تنهایم...


این روزها ..


این روز ها ساکت که بمانی میذارن به حساب جواب


نداشتنت.....
عـــــــــــــــــــــــــمرا
كسی بفهمد داری جون میكنی تا احترامشان رانگه
داری ...


تنهــــا


آدم که تنهــــا باشــــد



عاشـــــق عکـــــس هـــــم میشــــــود ،



انـــگار که تنهایـــــی



فقـــط دنبــــال جمــــع کــــردن حســـــرت اســـت !!

تنهــــا


آدم که تنهــــا باشــــد



عاشـــــق عکـــــس هـــــم میشــــــود ،



انـــگار که تنهایـــــی



فقـــط دنبــــال جمــــع کــــردن حســـــرت اســـت !!

.......


 گاهــــ ــی حــ ــس میکنم روی دست خــ ــدا مانده ام... 

خستــ ـه اش کرده ام... خــ ـودش هم نمیداند با من چـ ـــه کند

رویا

    .حس خوبی نیست در رویای کسی گم شی که فکرت حتی در خوابش نمی گنجd


آرزو

به آنان که مرا خاک میکنند...

بسپارید ........

گورم را جادار بکنند!

آرزو برای به گور بردن زیاد دارم.........

گاه دلتنگ میشوم...

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام،

دلتنگـــــــــی ها...

حسرت ها را می شمارم،

و باختن ها،

وصدای شکستن را...

 نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم،

وکدام خواهش را نشنیدم...

وبه کدام دلتنگی خندیدم،

که چنین دلتنگــــــــــــــــم...

سر زده بیا...

ســــر زده بیــــــا …

کمــــــﮯ آشفتــــگی بــــد نـیست …

آن وقــــــت …

تکــــــاندن ِ شانــــــه هاﮮ ِ پُـر غُـبــــــار

و مُرتب کردن ِ موهــــــاﮮ ِ پریـشــــــانت ،

بهانـــــــﮧ اﮮ مـﮯشود براﮮ ِ زندگـــــــﮯ . . .

حالم خوب نیست ...

دروغ می گویم که خوبم!

باور نکنید،

فقط ادای کوه بودن را در می آورم...

اما !

پر از ترکم،
 
هر لحظه امکان دارد،
 
فرو بریزم ...


این روزهــــایم به تظاهر می گذرد...

تظاهر به بی تفاوتی،

تظاهر به بی خیـــــالی،

به اینکه دیگــــر هیچ چیز مهم نیست... اما. . .

چه سخت می کاهد از جانم این "نمایش"

انتخاب

درگیر رویای توام

 منو دوباره خواب کن
دنیا اگه تنهام گذاشت

 تو منو انتخاب کن
دلت از آرزوی من

 انگار بی خبر نبود
حتی تو تصمیمای من

چشمات بی اثر نبودخواستم بهت چیزی نگم

 تا با چشام خواهش کنم
درارو بستم روت تا

احساس آرامش کنمباور نمی کنم ولی

 انگار غـرور من شکستاگه دلت میخواد بری

 اصرار من بی فایدستهر کاری می کنه دلم

 تا بغضمو پنهون کنه
چی میتونه فکر تو ر
و

 از سر من بیرون کنه
یا داغ رو دلم بزار

 یا که از عشقت کم نکنتمام تو سهم منه

 به کم قانعم  نکن

چه سخته در جمع بودن ولی در گوشه ای تنها نشستن

به چشم دیگران چون کوه بودن ولی در خود به آر

امی شکستن . . .

حرفاي بيصداي دلم.....

در این دنیا هیچکس به من نگفت بمان ولی من ماندم؛
 
ماندم و تکیه گاهی شدم برای خستگی دیگران.
 
حالا خیلی خسته ام؛خیلی زیاد.خسته با چشم هایی که دیگر اشک هم نمی ریزد.
 
تنها می دانم؛باید تا همیشه آغوشی باشم برای دیگران بی آنکه کسی مرا در آغوش بگیرد.
 
همه چیز می گذرد:فصل ها؛برف ها؛باران ها من اما همچنان ایستاده ام
 
چون پرنده ای که بال هایش شکسته است.
 
دیگر چه فرقی می کند که بخواهم بروم یا بمانم؟

.......


 خدایاشبیه بادکنک

 شده ام

 ازبغضهایی که به اجبار فرو داده ام...

 التماست میکنم...

 فقط یک سوزن!

 تکه تکه شدنم باخودم...


گآهـــے

گآهـــے خیآلـ میکـُنَم روی

دَستــِ خُدا مآنده اَم . .

خَسته اش کرَده اَم

خودَش هَم نمـــے دانـَد

بآ مَن چه کُند . . . !