ســــر زده بیــــــا …

کمــــــﮯ آشفتــــگی بــــد نـیست …

آن وقــــــت …

تکــــــاندن ِ شانــــــه هاﮮ ِ پُـر غُـبــــــار

و مُرتب کردن ِ موهــــــاﮮ ِ پریـشــــــانت ،

بهانـــــــﮧ اﮮ مـﮯشود براﮮ ِ زندگـــــــﮯ . . .

حالم خوب نیست ...

دروغ می گویم که خوبم!

باور نکنید،

فقط ادای کوه بودن را در می آورم...

اما !

پر از ترکم،
 
هر لحظه امکان دارد،
 
فرو بریزم ...