پیش از این ها ، گمانم این بود که آدمها هستند تا تنهایی مان را پر 

کنند



هستند تا غصه ها را تنهایی لمس نکنیم


هستند تا فریادهایمان را خفه نکنیم و اشکهایمان را بغض نکنیم


آه و هزاران آه...

اکنون بعد از سالها دریافتم که آدمها تنهاتر از آن هستند که بتوانند 

تنهایی مان را پر ک

نند.

آدمها فقط تنهاتر می کنند خیال ما را.



فقط همین و بس.